Kütle büyümesi ve genişleme: aynı kuralın iki yüzü

Yazar (28.10.2026 18:34): "… çekirdek ve tayflar kesinlikle sürekli sistem tarafından tam bir matematikle sürekli kütle kazanacak şekilde beslenir …"

Yazar (18:47): "… her yeni parçacık hep ilk oluşan parçacığın 1-6-12-18……. gibi enerji tayfları kazanması ile aslında sürekli ilerliyor … bir araba yüz kilometre saatle giderken ölçmekle ölçüm cihazınında hızı yüzkilometre bölü saatse araba sabit görünmez mi … ya da ikinci alternatif her hangibir parçacığı oluşturan alt parçacıkların bileşkelerine göre mi kütle kazanıyor …"

Yazar (18:57): "Kararı sen ver ve değerli gördüklerini muhakkak delilleri ile işle …"

Karar (yazarın yetkisiyle, 28.10.2026)

1. Kütle kazanımı nettir ve ortaktır. Bütün en küçük çiftler aynı sırayla (1, 6, 12, 18 …) birlikte büyür. Sınırlı evrende parçacıklar kısıtlıdır ve yok olmaz (yazar, 18:30 ve 18:34); bu yüzden evrenimizdeki çiftler aşağı yukarı birlikte doğmuştur ve aynı anda aynı oranda büyür.
2. Bileşik parçacıklar parçalarıyla aynı oranda büyür. Yazarın ikinci yolu (alt parçacıkların bileşkesi) birincinin sonucudur: her parça aynı oranda büyürse, bağlarıyla birlikte bütün de aynı oranda büyür.
3. Kütle çekimi de buna göre ayarlanır. Kütleler büyürken kütle çekiminin gücü aynı oranda azalır; kütle çekimi sabiti ile kütlenin karesinin çarpımı değişmez.
4. Sonuç. Büyüme içeriden ölçülemez; dışarıdan, eski ışığın kırmızıya kaymasında görünür.

Neden içeriden görünmez: yalnız oranlar ölçülür

Bir şeyi ölçmek, onu başka bir şeyle karşılaştırmaktır: cetvelle, saatle, başka bir kütleyle. Yazarın örneği tam bunu anlatır: yüz kilometre hızla giden bir arabayı, aynı hızla giden bir araçtan ölçerseniz araba duruyor görünür. Her parçacık ve her ölçü aleti aynı anda aynı oranda büyüyorsa hiçbir oran değişmez; içeriden yapılan hiçbir ölçüm büyümeyi göremez.

Nerede görünür: eski ışık

Bir atomun yaydığı ışığın rengi (frekansı) elektronun kütlesiyle orantılıdır. Işık yolda değişmez; milyarlarca yıl önce yola çıkan ışık, o zamanki atomların izini taşır. O zaman kütleler daha küçükse, eski ışık bugünkü atomların ışığına göre daha kırmızıdır; ne kadar eskiyse, yani ne kadar uzaktan geliyorsa, o kadar kırmızı.

Fizikçiler bunun bir eşdeğerlik olduğunu gösterdi: "kütleler büyüyor, uzay duruyor" ile "kütleler sabit, uzay genişliyor" tarifleri aynı ölçümleri verir. Yalnız oranlar gözlenebildiği için ikisi aynı evrenin iki dilidir (Narlikar ve Arp 1993; Wetterich 2013). Narlikar'ın en sade çözümünde kütle zamanın karesiyle büyür; bu, maddenin baskın olduğu çağın genişlemesine (Einstein–de Sitter modeli) eşdeğerdir.

Modelin sayısı: madde çağının yasası

a adım yaşındaki bir çiftin kazandığı tayflar 1 + 6 + 12 + … + 6a = 3a² + 3a + 1 birim eder. Kütle bununla orantılıysa:

• Kütle o adımın yeni kabuğu kadardır: 3n² − 3n + 1 (n = a + 1). Yani yaşın karesiyle büyür.
• Zaman. Bizim saatlerimiz atomların titreşimiyle işler; titreşim kütleyle hızlanır. Atom saatiyle geçen zaman kütlelerin toplamıdır: 7 + 19 + 37 + … = n³ − 1, yani modelin toplamı.
• Ölçek. Eşdeğer genişlemede ölçek kütleyle aynı oranda büyür.

Böylece modelin iki temel sayısı genişlemenin iki sayısı olur: yeni kabuk ölçeği, toplam zamanı verir. Yeni kabuk toplamın 2/3 kuvvetiyle büyür (3n² ≈ 3 · (n³)^(2/3)); bu da madde çağının genişleme yasasıdır.

Grafikte modelin kuralından hesaplanan ölçek ile madde çağı yasası, atom saatiyle ve bugünkü değere bölünerek çizildi. İlk birkaç adımdan sonra iki eğri üst üste biner. Hiçbir ölçüm kullanılmadı.

Kanıtlar (yalnız doğrudan ölçümler)

Salınım cephesiyle ilişkisi

Aynı 1, 6, 12, 18 … kuralı iki şey verir: parçacığın kazandığı tayflar (kütle) ve saldığı tayflar (salınan alan). Model biriminde ikisi de yaşın karesiyle büyür.

• Bizim ölçtüğümüz genişleme kütle büyümesinden gelir (yukarıda).
• Salınım cephesi, her parçacığın salınan alanının, yani modeldeki karanlık enerjinin kenarıdır; parabolik yavaşlayarak ilerler (hesap).
• Bu alanların uzaydaki payı zamanla artar: genişleyen uzaya göre hacimleri ölçekle aynı oranda büyür. Hızlanmanın modeldeki adayı budur (aşağıda).

Açık noktalar

1. Hızlanma. Madde çağı yasası yavaşlayan bir genişlemedir. Ölçümler ise genişlemenin bugün hızlandığını gösteriyor; hızlanmanın varlığı ölçümdür. Kütle büyümesi dilinde hızlanma, kütlelerin son çağda yaşın karesinden daha hızlı büyümesi demektir. Adaylar: yazarın "iç ivme"si (beslenen tayflar) ve salınan alanların artan payı. Miktarını veren kural yok (kapı 7).
2. Adımın süresi. Modelin bir adımının bizim saatimizle ne kadar sürdüğü bilinmiyor. Bu bilinmeden büyümenin bugünkü hızı sayıya dökülemez (açık sorular).
3. Kütle çekiminin ayarı modelin kuralı olarak yazılmalı. Yazara göre kütle çekimi her alt evrende yeniden doğar; bu doğuşun kütleyle birlikte nasıl ölçeklendiği gösterilmeli (kapı 1).

Kod

# Model biriminde kütle (kazanılan tayflar) ve atom saatiyle zaman
def kutle(a):            # 1 + 6 + 12 + … + 6a = o adımın yeni kabuğu
    return 3 * a * a + 3 * a + 1

def zaman(a):            # atom saati: titreşim kütleyle orantılı → kütlelerin toplamı
    return (a + 1) ** 3 - 1

assert all(sum(kutle(k) for k in range(1, a + 1)) == zaman(a) for a in range(1, 300))
N = 1000                 # "bugün"
for a in (1, 10, 100, 1000):
    olcek = kutle(a) / kutle(N)                     # eşdeğer genişlemede ölçek ∝ kütle
    madde_cagi = (zaman(a) / zaman(N)) ** (2 / 3)   # madde çağı yasası
    print(a, round(olcek, 6), round(madde_cagi, 6), round(kutle(a) / zaman(a) ** (2 / 3), 4))
# son sütun 3'e gider: yeni kabuk ≈ 3 · toplam^(2/3)