Salınım: giren enerji çıkana eşit

Çöküşün her adımında merkeze yeni bir kabuk ulaşıyor. Kabuğun 1 birimi yeni bir çift parçacık oluyor: biri açık, biri kapalı. Peki kabuğun geri kalanı ne oluyor?

Daha önce doğmuş her parçacık, her yeni çöküşte gelen titreşimi alıyor ve etrafına bir alan salıyor. Parçacık ne kadar eskiyse o kadar çok salıyor: doğduktan sonraki ilk adımda 6 birim, sonra 12, 18, 24 … Kabuğun geri kalanı tam olarak bu salınan alanlar. Mesela 5. adımda yeni kabuk 61 birim: 1 yeni çift ile 6 + 12 + 18 + 24 = 60 birim salınım.

Giren çıkana eşit. Beş adımda alana toplam 125 birim enerji giriyor. 5 çift parçacık doğuyor, geri kalan 120 birim salınıyor: 5 + 120 = 125. Hiçbir şey kaybolmuyor, hiçbir şey yoktan var olmuyor. Yazarın çalışma tablosunda bu sayım 114 adım sürüyor ve her satırda giren çıkana eşit; yazara göre süreç bugün de sürüyor.

Salınan enerji geri dönmüyor. Yazara göre salınan enerji aldığı biçimle kayıtlı kalıyor. İçinde kopmayan enerji sicimleri var: merkezdeki parçacığı onun saldığı alanlara bağlıyor ve her yeni parçacıkta yeniden dallanıyor; mantar kökleri gibi. Modelde karanlık enerji bu salınan alanlar ve onları bağlayan ağ.

Soru: 3. adımda yeni kabuk 19 birim. Bu 19 birim nereye gidiyor?

1 birim yeni çifte. 1. adımda doğan parçacık iki adımlık, 12 birim salıyor; 2. adımda doğan bir adımlık, 6 birim salıyor: 1 + 12 + 6 = 19.

Soru: Bu salınım bugünkü karanlık enerjinin miktarını veriyor mu?

Henüz değil. Ölçümlere göre bugün evrenin enerjisinin yaklaşık %68'i karanlık enerji. Sayımda ise salınan alanın payı adım ilerledikçe %100'e yaklaşıyor (5 adımda %96). Demek ki ya salınan alanın yalnız bir kısmı karanlık enerji sayılmalı ya da oran başka bir ölçekte okunmalı. Bunu söyleyen kural henüz yazılmadı; yazıldığında hesaptan önce kayda geçecek ve kesin ölçümle karşılaştırılacak.